Τι ονομάζουμε χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια(Χ.Α.Π.).

Είναι μια χρόνια νόσος των πνευμόνων, η οποία προκαλείται από την έκθεση σε εξωγενείς παράγοντες ,με κυριότερη το κάπνισμα, και οδηγεί σε χρόνια φλεγμονή των βρόγχων, με διάφορες διαβαθμίσεις. Η χρόνια αυτή φλεγμονή δημιουργεί στένωση αυτών, και κατά συνέπεια βήχα ,συριγμό, φλέματα ή και δύσπνοια. Όπως ανεφέρθη κάθε άτομο παρουσιάζει διαφορετική βαρύτητα νόσου ,και διαφορετική εικόνα .Άλλοι δυσπνοούν έντονα και άλλοι καθόλου, σε άλλους ο βήχας είναι καθημερινός ενώ σε άλλους καθόλου, ενώ υπάρχουν περιπτώσεις σοβαρής δύσπνοιας που επηρεάζουν σημαντικά την διαβίωση, και ούτω ως εξής. Η διάγνωση τεκμηριώνεται με το ιστορικό, κλινική εξέταση ,σπιρομέτρηση, ακτινογραφία θώρακος, υπερηχογράφημα πνευμόνων, οξυμετρία ή οποιαδήποτε ακόμα εξέταση ο πνευμονολόγος επιλέξει. Δεν εμφανίζουν όλοι οι καπνιστές Χ.Α.Π., όπως συχνά θεωρείται ,αλλά περίπου το 30% αυτών. Τα αίτια ,όπως σε όλες τις περιπτώσεις ,είναι γονιδιακά. Κατ’ επέκταση λοιπόν είναι απαραίτητη η διακοπή καπνίσματος σε όλους ,γιατί δεν είναι δυνατόν να γνωρίζουμε ποιοι καπνιστές θα νοσήσουν και ποιοί όχι. Η πορεία της νόσου επίσης ποικίλει και μπορεί να φτάσει σε αναπνευστική ανεπάρκεια( σπάνια),αλλά πάντα εξελίσσεται επιδεινούμενη αν το κάπνισμα συνεχιστεί. Η φαρμακευτική αγωγή αντιμετωπίζει τα συμπτώματα, έτσι λοιπόν το άτομο είναι θεραπευμένο για όσο διάστημα λαμβάνει την εισπνεόμενη συνήθως αγωγή του. Υπάρχουν πολλές φαρμακευτικές κατηγορίες εισπνεόμενων φαρμάκων και για κάθε περίπτωση ταιριάζει άλλη αγωγή, άρα και εδώ τα πράγματα εξατομικεύονται.


ΧΡΟΝΙΟΣ ΒΗΧΑΣ

Το συνηθέστερο σύμπτωμα στον χώρο της ιατρικής είναι ο βήχας. Το αντανακλαστικό αυτό της βίαιης εκπνοής, συνήθως επέρχεται ως προστασία του αναπνευστικού από λοιμώδεις καταστάσεις ( δηλ. μικρόβια ή ιούς) ή ως άμεση αντίδραση σε κάποιου είδος ερεθισμού(αλλεργία ή μηχανικό) . Η αιτιολογία του βήχα όσο κοινό σύμπτωμα και αν είναι ,είναι πολλές φορές πολύ δύσκολο να εξακριβωθεί. Τα κοινά αίτια μας οδηγούν στην οπισθορινική καταροή, στο άσθμα, στην ασθματική βρογχίτιδα, παλινδρόμηση οισοφάγου, πνευμονίες, βρογχίτιδες και καταλήγουμε στις διάμεσες πνευμονοπάθειες και κακοήθειες, αλλά και σε δεκάδες άλλες παθήσεις που προκαλούν βήχα. Οποιοσδήποτε χρόνιος βήχας( άνω των 2 εβδομάδων )θα πρέπει να διερευνείται ενδελεχώς. Κλινική εξέταση, σπιρομέτρηση, αλλεργικά τεστ, υπερηχογράφημα πνευμόνων, ακτινογραφία ή αξονική θώρακος, αιματολογικός έλεγχος είναι συνήθως απαραίτητα στη διάγνωση.


ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΑΠΝΟΙΩΝ ΣΤΟΝ ΥΠΝΟ

Ως σύνδρομο απνοιών αναφέρεται η εικόνα ενός ατόμου το οποίο ως επι τω πλείστον εμφανίζει έντονη υπνηλία, ροχαλητό, εύκολη κόπωση κατά τη διάρκεια της ημέρας, η οποία και του καταστρέφει την ποιότητα της ζωής του. Οφείλεται στη διακεκομμένη ροή του ύπνου λόγω διακοπής της αναπνοής, την οποία δεν καταλαβαίνει το ίδιο το άτομο, την βλέπει όμως κάποιος που μπορεί να κοιμάται μαζί του, και οφείλεται στις περισσότερες των περιπτώσεων στην απόφραξη των άνω αεραγωγών από την χαλάρωση του μυϊκού τοιχώματος αυτών. Το σύνδρομο επιβεβαιώνεται με την εξέταση που ονομάζουμε μελέτη ύπνου, και είναι απλούστατη. Κοιμάται σπίτι του φορώντας τα εξαρτήματα του μηχανήματος( 2 ζώνες,1 οξύμετρο, ρινική κάνουλα, μικροφωνάκι ) και ο πνευμονολόγος καταγράφει τις άπνοιες στον υπολογιστή. Αναλόγως την βαρύτητα της άπνοιας προχωρούμε στη θεραπεία.


ΒΡΟΓΧΙΚΟ ΑΣΘΜΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (σύντομη ανασκόπηση)

ρογχικό άσθμα ονομάζουμε την χρόνια φλεγμονή των αεραγωγών, η οποία συνοδεύεται συνήθως από απόφραξη αυτών και αναστρέφεται , με ή χωρίς (σπανίως) αγωγή. Στις ΗΠΑ το ποσοστό των παιδιών με άσθμα βρίσκεται στο 9,1%,ενώ στον Ελλαδικό χώρο κυμαίνεται περίπου κατά1% λιγότερο. Πώς εμφανίζεται το άσθμα στα παιδιά-ποιά η κλινική του εικόνα ? Το συχνότερο σύμπτωμα όλων είναι ο ξηρός ( δηλ. μη παραγωγικός ) βήχας, με συνηθέστερη εμφάνιση πρωί ή και βράδυ. Μπορεί να εμφανίζεται ακόμα : δυσκολία στην αναπνοή ή βαριά ανάσα ( δύσπνοια),σφύριγμα πνευμόνων , χουρχουρητό, αίσθημα πλακώματος στο στήθος, εύκολη κόπωση στο παιχνίδι ,τρέξιμο ή σε άλλες δραστηριότητες. Εκλυτικοί παράγοντες εμφάνισης του άσθματος πολλοί. Παραθέτοντας μερικούς θα αναφερθούμε σε : ιογενείς λοιμώξεις που είναι και οι συνηθέστεροι, αλλεργίες ( οι οποίες πρέπει να ταυτοποιούνται μέσω δερματικών δοκιμασιών ώστε αυτές να αποφεύγονται, και οι οποίες διενεργούνται στο πνευμονολογικό ιατρείο εντός μισής ώρας και άμεσο αποτέλεσμα),ερεθιστικές ουσίες και μυρωδιές ( χλωρίνες, αμμωνία, μπογιές, ακόμα και οι κολόνιες κατατάσσονται σε αυτές ), υγρασία ,καυσαέρια, καπνός, άγχος – στρές, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση , παχυσαρκία κ.λ.π. Πρέπει να τονίσουμε την σημασία της αποφυγής αυτού που επηρεάζει το παιδί, ώστε αργότερα να χρησιμοποιηθεί η μικρότερη φαρμακευτική δοσολογία για την αντιμετώπιση της κατάστασης. Αντιμετώπιση-αγωγή: Όπως αναφέρθηκε η αποφυγή των εκλυτικών παραγόντων είναι αναγκαία, και ακολουθεί η φαρμακευτική αγωγή. Ο θεράπων ειδικός πνευμονολόγος ιατρός έχοντας υπ όψιν του τις παγκόσμιες κατευθυντήριες οδηγίες, βασίζεται στα εισπνεόμενα φάρμακα που εδώ και δεκαετίες έχουν αποδείξει την ασφάλεια και αποτελεσματικότητα τους. Τα εισπνεόμενα έχουν άμεση επίδραση στο πνευμονικό ιστό αποφεύγοντας συστηματικές παρενέργειες με γρήγορη βελτίωση των συμπτωμάτων του παιδιού. Παράλληλα μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντιλευκοτριενικά ή αντιαλλεργικά χάπια προ ύπνου, εισπνεόμενα από τη μύτη ( για συνοδές ρινίτιδες) αλλά και ενέσιμη ανά μήνα αγωγή ( υποδόρια –χωρίς πόνο) με αντισώματα έναντι των αλλεργικών αντισωμάτων, σε πιο εξειδικευμένες περιπτώσεις. Ο στόχος είναι το παιδί να ασκεί όλες του τις δραστηριότητες του στο έπακρο χωρίς συμπτωματολογία και μεταγενέστερες επιπτώσεις στην αναπνευστική του λειτουργία. Στην εποχή μας όλα αυτά είναι αυτονόητα, και προϋποθέτουν την εμπιστοσύνη γονιών – γιατρών, διότι το άσθμα είναι μια χρόνια κατάσταση με άριστη έκβαση και φυσιολογικότητα, και για τα παιδιά αλλά και για τους γονείς


ΑΛΛΕΡΓΙΚΑ ΤΕΣΤ (ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ)

Οι αλλεργικές δερματικές δοκιμασίες ή skin prick tests ,όπως έχουν επικρατήσει με την αγγλική τους ορόλογία, είναι ο ευκολότερος τρόπος εύρεσης των αιτίων αλλεργίας που επηρεάζουν ένα άσθμα ή μια ρινίτιδα .Δηλαδή άτομα με τις άνω καταστάσεις, θα πρέπει να γνωρίζουν αν είναι αλλεργικοί και πού, ώστε αποφεύγοντας τα αλλεργιογόνα που τους επηρεάζουν ,και να μην έχουν κρίσεις της αλλεργίας τους(δύσπνοια,βήχα,σφύριγμα πνευμόνων,απόφραξη μύτης,φτάρνισμα κ.λ.π) αλλά και να μπορέσουν να ελαττώσουν την φαρμακευτική αγωγή που ήδη λαμβάνουν. Η φιλοσοφία είναι απλή. Θέτουμε ενδοδερμικά τα αλλεργιογόνα με μικρό νυγμό (ξύσιμο) ,το οποίο δεν αιμάσει, και παρατηρούμε την αντίδραση του δέρματος και κατ επέκταση του οργανισμού. Το οίδημα ( πρήξιμο) της περιοχής είναι αυτό που εκτιμάται, όπως και η ερυθρότητα ,τοπικά. Έτσι βλέπουμε και αναλόγως συστήνουμε την αποφυγή έκθεσης σε γύρεις, ουσίες πτητικές, τροφές, επιθήλια ζώων ώστε να βελτιωθεί η συμπτωματολογία του ατόμου. Είναι λοιπόν τα αλλεργικά τεστ διαγνωστικά και όχι θεραπευτικά εργαλεία. Τέλος να αναφέρουμε ότι για την σωστή τους διενέργεια θα πρέπει να μην έχει λάβει το άτομο εκ των προτέρων και για κάποιες μέρες αντισταμινικά φάρμακα ή κορτικοειδή.